29 Ocak 2013 Salı

etmemeye..

şuna karar verdim "insanı ve kendimi sıkboğaz etmemeye".
hayatımın bir yerinde bu kafanın, ruhun ve bedenin rahat etmesi gerek.
bu yaşımdan sonra işte buna karar verdim.
tek başıma altından kalkamayacağım bin tane şey var evet ama asır da geçse sıkboğaz etmemeye karar verdim.
herşey oluyor bitiyor ve burda yaşandığıyla kalıyor.
yaşandığıyla kalan unutulmayacaksa buna değer kalsın en azından.
kötü geçen her saniye hesabına kara leke yazılıp çıkmıyor kalıyor işte.
ve sanki sonsuzmuş gibi yaşıyor insan kötüyü de iyiyide.
oysa ebedi birşey yok.
her nefes her saniye son gibi.
hayatı öyle yaşamaya alışmış kafalar.
aksi olsa yaşayamayız belki de.
öleceğini bile bile hayatın üzerine gidemez belki de kimse.
ama o vakte kadar her neyse iyi geçsin ya gerçekten yüzlerine bakınca, isimleri aklına gelince bahar gibi gelsin işte.
kapımdan geçmesin dedirtecek kadar olmasın.
oluyor çünkü bazen merak, bazen çok kurcalamak, rahatsızlık veriyor karşındakine.
pamuk iplikeri herşey öyle ince öyle de narin odunsu gibi görünse de.
bazen çok soru yoruyor insanı, herşeyi herkese söylemek istemeyebilir insan.
bir yerleri bazı şeyleri kendine kalsın ister.
o kendine kalsınları delip geçmeyeceksin bazen.
kazımayacaksın olmazlarını..
olmazlarımı kazıdıkları zaman çok sinirleniyorum gerçekten.
herkesin bir mıhı var işte.
orası da beni sıboğaz etme noktası etme ettirme.. kararı hoşgele!


Hiç yorum yok: