26 Aralık 2012 Çarşamba

bir fotoğraf yeterdi bize

bir fotoğraf şu an vicdanımı biraz daha rahatlatabilirdi.
yüzyüze bakıp helal edemediğimiz haklarımız..
kısacık bir zaman da kısacık tanımak bir insanı ve "Vay be" dedirten bir insanı almak kısacık hayatın içine
gözyaşlarımı durduramıyorum
hakim olamıyorum damlaların ardı kesilmiyor
oysa bu sene kucağımda çiçeklerle gelecektim bir çayını içmeye
en yakınımın sormadığı ama senin sorduğun o nezaketli yardımsever soruların peşine
kucağımdaki çiçekleri verecektim öyle işte
bir de çayını içip gidecektim
adresin toprak değildi.
hay içine edeyim bu işin be!
kursağı insanın şurasıymış meğerse dolanıp durdum gecenin bu saati
nefesim göğüs kafesimi delip geçiyor
helaleşemedik ben sana bir teşekkür edemedim ! abi:(
yolun ışık olsun uzattığın yardımsever ve iyi elin gibi...

Hiç yorum yok: