22 Mayıs 2012 Salı

öyle mi

bazen bloguma daha çok resim koymak istiyorum bir yanım dur diyor.
dur" benim kolay da ağzıma alamayacağım bir kelime neden durayım ki?
durup dinlenmek soluk almak beklemek bilmeden yaşıyorum ben.
hep birirleri peşimde kovalıyor sanki.
yetişmek üserine çalışıyor kafam her yere, herkese ve herşeye yetişmeliyim, öyle mi?

resim diyordum blogun her köşesine bir resim, ben gülerken, ben ağlarken, göbek atarken, dikiş dikerken, evde, tatil de, studyo da hayatımdan köşeler, öyle mi?
blogum evet her yere herkese açık, tanımadığım insanlarla paylaşıyorum bazen geri duruyorum işte...

yazarken değil de orada yüzüm olunca fena olacak sanki birşey durduruyor beni...
derken bugün bir arkadaşım sabah birlikte çay içerken "Dün bir blog da resmini gördüm!" dedi.
"Ben değilimdir yahu" dedim.
"Sendin çünkü dönüp defalarca baktım, sendin" dedi.

Boşuna resimleri koymadım "kendi" bloguma, dedim:)
Hiç değilse blog benim:) altına ne yazılıyorsa yazacak benim, kopyalayan da olursa kopyalardı ama benden:)
Ne tuhaf geldi, kendim için geri durduğum birşeyi başkası çoktan yaptı bile.
Kimbilir bilmediğim daha neler:)
İyi, kötü artık neyse kısmet.

Yakın zamana kadar hayat felsefesi haline getirdiğim bir cümle vardı; kimse neden kırmızı deri pantolon giymiş der diye düşünmem birgün bacaklarım olmazsa vah yazık kırmızı deri pantolon da giyemedi demeyeceklerini bildiğim için giyerim çıkarım. Siren Ertan'ın bir roportajında okumşutum.

Çok takip ettiğimden değil kadın magazinlerini alınca içinde ne varsa okuyorum. Bizim belki hayatımız boyunca hiç tanışamayacağımız insanlarla konuşup doğru veya yanlış bir takım şeyler yazıyorlar.
ne olursa olsun başkalarının da fikirlerini bilmek önemli, ciddiye almak için değil ama kendine ders çıkartmak için.

Nasıl olduysa hayat felsefem dediğim yoldan bir an çıktığımı da bugün fark ettim.
Oysa kalın ve net çizgilerim vardı benim beni ben yaptıklarını düşündüğüm.
Ve farkında olmadan çizgilerimin dışına çıktığım.
Sabahtan beri o ses kafamın içinde sumadı, hani sed, nası sed, o sesi susturmak için bugünün ve geçen yılın anısına çok eğlendiğim bir resimle bitireceğim.

ve kendim için yapmak istediğim ne olursa bir kez daha geri durmayacağımı kendime hatırlatacağım.

çok çok eğlendiğim geçen yıl katıldığımız Sun day SKy'dan ben ve biricik kuzenim Sidem.
cumartesi o Kalamış'ta olamayacak ama umarım sonra ki festivaller de bana eşlik edecek malum üniversite sınavları var:)




Hiç yorum yok: