30 Mayıs 2012 Çarşamba

kendimizin yokluğunda...

simsiyah saçlarım olsun istiyorum kuzguni siyah...
birgün komik ve eğlenceli olamamaktan korkuyorum
hep tatil resimlerine bakarken buluyorum kendimi
kendimi ve herşeyi orada daha çok sevdiğim yerler
biri de doğduğum topraklar
günün birinde herşeyden vazgeçmekten korkuyorum
herşeye sıkıca sarılıyorum
ne çok canımı sıkıyor günler bu sıra
30umda bitecek sanıyordum
evlenince geçecek dedikleri regl sancıları gibi sıkıntıların
geçmek bilmediği gibi artıyor adeta
dün arabanın yanında motorsikletle ilerleyen adamın 
iğrenç bakışları geliyor aklıma
sapıklaştırıyorsunuz erkekleri
akıllarına başka şeyler sokmuyorsunuz
çalışmak, sahip çıkmak, kollamak, sorumluluk duymak, terbiye ve ahlak
ahlaksızlıktan..
ahlakını kaybeden herşeyini kaybeder.
saygı, şeref, namus vs. vs. kalır ahlaksızlığın yanında.
bizi ahlaksızlaştırıyorsunuz
sanırım 3 gecedir doğru uyku uyumuyorum
aklımda birgün gerçekten anne olmaya cesaret edecek miyim kaygılarım var
bir kadın için ne zor şeydir o karar
"artık anne olmak istiyorum" dedin mi anne diyorum
"dedim" diyor " belki sadece bunun için evlendim"
ya ben ne için evleneceğim?
içimden sanki iyice kazıyorsunuz "aile"nin kutsallığını
kazıyıp alıyorsunuz öğretildiklerimizi ve inançlarımızı
korunmasız hissettiğim yerde doğdum ben ne yazık ki bırakıp gidemiyorum.
sokakta yürüyen "kadın" umrunda mı kimsenin?
bence değil.
zorlatılmışlık içindeyiz git gide boğuluyoruz içine..
dostluklarımız yıpranıyordu zaten
insanlıklarımız da yıpranıyor
acıyor insanlıklarımız 
artık insan değiliz
erkek ve kadınız
kadın ve kürtaj ve eşarp ve serzaryen ve tecavüz ve güvensizlik ve savaş ve yok olmuşluğuz.
nerden silmeye çalışıyor bizi olanlar 
kendi yokluğumuzdan mı?
işiniz düşmedikçe yok gibi davrandığınız kendiliğimizden mi?


kuzguni siyah saçlarım olsun istiyorum 
tatil resimlerine değil hayatımın her karesine bakarken
ışıldayan  gözlerim olsun
kendimi geçmişime de 
geleceğime de bakarken sevdiğim
eğlenceli ve komik dediğim bir hayat sürmek istiyorum
uykularımın bölünmediği
çalışarak ve yaşayarak ve var olarak çok hissettiğim
çok çok huzurlu hissettiğim
ayaklarımın üzerinde kuşkusuz durduğum bir hayat
müdahelesiz ve mutlu
bu benim en doğal ve en gerçek tek hakkım.

Hiç yorum yok: