27 Haziran 2011 Pazartesi

Durmak nedir bilmeden
















Haftasonları çok kıymetli!

Çalışmak & üretmek için engin vakit demek.

Kumaşlar, iplikler, modeller herşeyle uğraşacak vakit yetmese bile birşeyler çıkıyor mutlu oluyorum.

Yaz sezonu için ara ara yeni parçalar çıkartıyorum. Mesela Şapka & takımı çantalar...

Yeni tshirt & elbiseler..

Tabi bütün bunları sürekli fotoğraflamak gerekiyor.

Kendi fotoğraflarımızı çekmek aramızda eğlenceli olsa bile iş dışarı yansıdığı zaman benim için akıl almaz bir sıkıcılık başlıyor.

Model ben olmayayım da kim olursa olsun kıvamına geliyorum.

Bu haftasonu oldukça şanslıydım çünkü bebekliğini bildiğim biri bana yardım etti.

Ms. Siso!

Bu cadı (tam manasıyla) doğduğu günden itibaren bana musallat oldu gitti.

Hayatımda ilk topuklu ayakkabı giydiğim gün henüz boyu daha dizime geliyordu.

O kötenek gibi ortapedik papuçlarıyla bastı tekmeyi bileğime.. Anlatırken bile sızım sızım sızlıyor bileğim!

Fena süt canavarıydı! "Memet süt".. Mehmet Amca bizim apartman görevlisi buna süt yetiştiremezdi. Bide daha yeni konuşmayı sökmüş adama çemkiriryordu "Memet süt".

Makarna yerdi ayıbaş gibi.. McDonalds'a ortak olucaktık ki büyüdü allahtan! Lis benzemiş olsa gerek.. Böyle bir hominilik bir de onda var benim bildiğim.

Kışları sabah annem beni okula bırakırken süt biberonu elinde battaniyesiyle o da gelirdi. Okul da herkes hayrandı çok güzl bir bebekti.

Ben o vakit kendisinden nefret ederdim!

Ne de olsa gece süt içerken anneme fısıldayarak "Teyze onun elbiselerini al sonra bana ver o giymesin" gibi sinsice planlar yapmaya aklı erecek hale gelmişti.

Kışları yetmezmiş gibi aynı kabus yazları da devam ederdi.

Side'ye giderdik of bu sürekli elimde eteğimde..

İçten içten severdim keratayı ama yaramazlıkta "Haşere" tadındaydı.

Sonra birden o arayı kaçırdım ? büyüdü!

Boyu boyumu geçerken bence o hala gizlice elbiselerimi ayakkabılarımı giyip makyaj yapıp o minnacık tırnaklarına rengarenk ojelerimi süren kız olarak kaldı.

Hep o benden birşey isterken kim derdi ki ben ona "Gel bakalım şapkalarımı giy" diyeceğim!

Ona poz verdirmek çok zor oldu dedim ya kendi aramızda herşey rahat ama o fotoğraflar bir web sitesi için kullanılacak olursa herşey zor!

Yine de elinden geleni yaptı:)

Utandı sıkıldı ama ara da şapşallığa devam etti!

Chedeliko için o da bir katkıda bulundu.

Çünkü birgün bizim elbiriliğiyle yaptığımız kocaman bir kekimiz olacak & o da bu keki çırpmış olmanın verdiği heyecanı hep taşıyacak.




3 yorum:

Tanya's dedi ki...

Aman be ağladım burda..

SED dedi ki...

:) a aaaaa gördün ama sen ağlanacak bir yanı yok ki:)

Adsız dedi ki...

ahahha ya bebelik fotoları :)))çok güsel oldu bu kız ya meaşalla..haa yeme konusunda bana benzetmişin emme ben bi kaç kelime sıralarım ki sana da benzedii çıkar ortaa..mesela: dolma, karpuz, ekmek, pattes kızartması ..güsel güsel herşee güsel ellerinize sağlık:)