14 Aralık 2010 Salı

Vakit-Zaman-Hayat

Yapılacak işler, üst üste düzensiz konulmuş kitaplar gibi, yükseldi yükseldi & sonunda başıma yıkılmak üzereler.
Geceleri uyurken zaman kaybediyormuşum gibi geliyor. Zaten uykuya dalana kadar bin bir fikir geliyor aklıma. Kalkıp neden yazmıyorum çünkü o fikir hayalinin gözümün önünden tastamam kaybolması, hatırlanmayan rüyalar gibi yok olması ürkütüyor.
Fotoğraflar geçiyor, renkler geçiyor. Konuşarak uyusam olmaz mı? Ya da kafamdaki resimleşen her fikrin fotoğrafını çekecek bir makina icat edilse.
*
okunacaklar var. okunacalar hayalgücü destek ünitesi gibi sürekli besliyorlar.
bakılacaklar var. baktıkça açılıyor fikir üstüne fikir ekleniyor.
gezilecekler var. gezdikçe kelimeler, anılar artıyor.
denenecekler var. denenecek herşey yeni bir hayat dersi.
artan herşey hafıza kitaplığına eklenen yeni basım gibi.
*
hayat çok zor.
ama hayat mutlu.
yine de olduğun yerden memnun olmak üzerine birşey.
sadece zaman kısıtlı, az yetmiyor.
mesela eski dolaptan çıkan yün yorgan bile yeni bir fikir.
onun eskisinde bir sürü yenilik var.
**
vakit yetmiyor..
zamansız kaldım adeta!
uyumasam olmaz, yemesem olur!
:)
vakit yok vakit çok vakit lazım biraz daha vakit çok önemli.

1 yorum:

serrose dedi ki...

Ah ah ayni dert bende de beni uykumdan eden fikirler uyaninca yok!
yaa hani boyle dilimin ucunda *diyorum hep kendime
okunacaklar cok /okumak istediklerim de cok
almak istediklerim daha cok :(
neyse her seyin en guzeli bizim olsun ;)