10 Kasım 2010 Çarşamba

9.05

Az önce..
Her seferinde sanki 1dk önceymiş gibi aynı acı.
Benim gözlerim doluyor engel olamıyorum.
Az önce 9.05'te tek bir dal kıpırdamadı Bağdat Caddesi'nde.
Işık, trafk, zaman, iş, okul, lodos düşünmeden dondu herşey.
O anı görüntülemek isterdim ama bunu yapmak için kıpırdatacağım elimle kendime, bana öğretilenlere, düşüncelerime, benliğime affı imkansız şekilde saygısızlık etmiş olurdum.
O anı düşüncelerime kazıdım.
Hayatın durduğu o an hafızamda benimle, ben yaşlansam bile o kalacak.
Bana öğretilenler yok edilmeye çalışılsa bile ben o hayatın duruş anını birilerine anlatacağım.
Tarihin bir köşesinde kalamayacak asla.
Çünkü damarlarında hala o kanın kaynadığı birileri olacak, onlar hayatı durduracak belki sadece 1dk için ama belki günün birinde onların 1dk.lık duruşu başkalarına cesaret verecek.
Birisi çıkıp yada birileri belki bu olup biteni aynı 1dk. gibi ebediyen durduracak cesareti onlardan alacak.
Birileri var hala, benim için umut anlamı taşıyan birileri var.
Arablarını durdurma cesareti gösteren, arabada oturmak yerine dışarı çıkıp ayakta bekleyen, taksicisi, bankacısı, kargocusu, Ayşesi,Alisi, Müdür Beyi, Amir Hanımı, öğrencisi, temizlikçisi birileri var aramızda.
Bu sabah gözlerim dolu dolu oturdum masamda, engel olamadım.
Sirenlerin çalmasını bekledi kulaklarım,
Geçmiş gibi görünen
Aslında birgün bile geçmeyen
Bir yaranın sızısıyla
Durdum ayaklarımın üzerinde.

* * *

6 yorum:

sine'mden dedi ki...

çok beğendim yazını,gözlerim yine dolarak okudum. aynı dakikalarda ben de aynı şeyleri hissettim.sonsuz teşekkürlerimi gönderdim ATA'ya ve tek bir dileğim oldu, "inşallah 100.yılında da en az bugünü koruyarak anabiliriz".Bazen O'nunla ilgili birşeyler duyduğumda,özel günlerde gözlerimin dolma sebebinin layık olamayışımızdan dolayı duyduğum utanç mı diyorum kendime...

SED dedi ki...

onun bize bıraktıklarını devam ettirememiş olmanın verdiği utanç bu üzüntüyle karışmış.
onun bıraktıklarını yükseltip, devam ettirip, koruyabilseydik göğsümüz kabaracaktı. üzülecektik muhakkak ama kendimizle de gruru duyacaktık bize bıraktığı mirası yücelttiğimiz için.
ama beceremedik çok aşikar şimdi sığınıyoruz, utanıyoruz daha da üzülüyoruz.

serrose dedi ki...

naptin kizim sen ya
mahvoldum burda,tam o anda powerturk acikti orda da sessizlik oldu saygi durusuna davet etti herkesi cok etkilendim simdi senin gozunden tabloyu gorunce mahvoldum.
japonla evliyim diye Ataturkcu olamazmisim bana yakismazmis oyle bir yorum geldi Okandan sonra
hangisine daha cok uzuldum bilemedim

SED dedi ki...

Serrose,

yok artık!
Atatürkçülük kimsenin sınamasına dayalı birşey değildir. Hiç üzülme!
Japon'la Atatürkçülük ne alakasız bir kıyaslamadır ya!
Sen Atam'a üzül bizim geldiğimiz şu hale üzül.
Ay gıcık oldum yoruma bak.

Tanya's dedi ki...

Pıf ağladım ben burda...orda olsam arabamı durdurum fırlardım asfalta..biliyorsun değil mi?

SED dedi ki...

Tanya,

keşke burda olsaydın o an yaşadığım tedirginlik hüzün korku karmakarışık.. sürekli onu sildiler siliyorlar diyorlar ya o bilnçaltı olmuş.. çevreme bakarken hep bu soru var.