23 Şubat 2010 Salı

Şiir Eğretisi* /^^*

Burası benim gözyaşı tarlam
Bu uzun yol gibiyim aynı,
Islak taşlarım, yaşlardan.
Tıpkı bu dalgalar gibi, kalbimin
Vuruyor sevgin herbir duvarına,
Sevmek gibi değil
Acıtmak gibi tepeden tırnağa.

Oysa yalnızız işte,
Bu ara sıra uğrayan bulutların altında,
Gökyüzü gibiyiz renk değiştiren
Duygularına baka baka.


Şu dalgalara mahkum,
Zavallı kayalar gibi..
Evin sessizliği gibi
Bir çıtırtıyla bozulacak..
Kayalara çarpıp sıçrayan
Havalanıp yere çarptığında
Dağılıp sonra da kuruyan damlacıklarız.
Köpükler gibiyiz
Dokunulmaz
Birbirinin kalbine sığmayan
İki sevgi gibiyiz
Anlaşılmaz.
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *



Birgün baktım çaresizdi herşey
Başımızda kalmamıştı o eski yazların umursamazlığı
Çözümsüz çıkmazlar mıydı yollar
Sanki haritası vardı da
Adresi vardı da
Gitmek bilmiyordu ayaklar
Hapis miydi belini sarıyor sandığım ellerim
Arasından gözlerime akan harelerin süzüldüğünü sandığım
Soğuk parmakların,
Buzu bir pervasız kurşunun dokunuşların.
Sesin sustu,
Kalabalıklar içinde özgürlük şarkıları söyleyen sesin
Benim karası sandığım gözlerin
Aslında bir yok oluşun ışığıydı
Asılsız gençlerdik biz
Tarifsiz
Günün birinde "kayıp"
Ne iz bırakacaktık
Ne izi kalacaktı savaştıklarımızın.
Birgün baktım çaresizdi herşey,
Koltuğuna kıvrılmış
Yarı kör gözleriyle ufka bakan o ihtiyar
Anılarıyla konuşuyordu
Kitaplarını yokluyordu başucunda
Alışık olduğu komidinin solunda
Okusa büyülü bir masal gibi
Yüksek sesle
Döner miydik o eski özgürlük günlere..


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


Bugün Lis çok ısrarcıydı yine... Okuyası gelmişti belki de özledi.. Ben yazdıklarımı ilk ona okuturdum son da yine ona. O beyenirdi... severdi.. içinde taşırdı... yaşardı... ben yazardım..



Hiç yorum yok: