14 Ocak 2010 Perşembe

Jack Russell


Sabah gezintiye çıkmış bir dede gördüm. Amca 2 adım atıyor duruyor, 2 adım atıyor duruyor..

"Ya noluyo amcaya" beni bir telaş aldı, derken amcanın elinde tasma!

"Adamcağız köpeği bekliyor, çiş falan" deyip geçeceğim ama alakası yok. Yahu Milo amcayı bekliyor. Amca tintin, pinpon bir amca..

Şapkası, kabanı, dede ayakkapları.. Amca dedemin kesin ortaçağ'dan arkadaşı ama bu Milo nesi yanında?

Normal şartlarda bu Milo'lar deli olur, hiperaktif olur, zıpzıp olur, insanın tepesine çıkar.

Fakat amcanın Mailo durmuş, amcanın mehter marşı eşliğinde 2 adım ileri 5 adım geri yürümesini.

Milo'nun o suratını görünce "Canımmmmm benim" diye poposunu sıkasım geldi.

Hiperliği bırakmış dedesini bekliyor.

Milo dedenin yaşam ünitesi olmuş. O tasmayı tutuyor ama Milo dedenin adım atmasını bekliyor.

Normalde tasmayı kafası, boynu kopacak gibi çeker "snff snff" bir sağa bir sola insanı deli eder Jack Russell'lar.. Ama bu başka birşey. Torunu klonlamışlar Milo'nun içine vermişler dedenin eline.

En çok kelimeyi hafızasında tutan, insanlarla en iyi iletişim kuran hatta körlere rehberlik eden Golden'lar geldi aklıma... Ama eğitince demek deli Milo'lar da vicdana gelip dedeleri bekliyor.

Milo'laların çok hayranı değilim çünkü küçük, hem de çok canavarlar. Milo'nun tam 3 defa okula gitmiş, uslanmamış & daha da kuduruk olmuşu var bir arkadaşım da.. Evlerinde kaldığımızda dolaştırmaya çıkamıştık & peşinde koşmaktan aklımı kaçırıyordum. Tek derdi oynamak, ısırmak, koşmak:)) Beni savurarak peşinde sürüklemişti.. Ama bu sabah ki Jack Rusell'ı görünce utandım.

Daha dün bahsediyordum önyargıdan ne oldu dedim!

Ayıp ettim...

Ortam, şartlar, koşullar minicik hayvanı bile etkliyor, bu da bana bir ders olsun!

2 yorum:

Tanya's dedi ki...

AH Milo yahu..bayılıyorum..hele dedin yaşam destek unitesi olmasına ayrıca bayıldım..

SED dedi ki...

Bakıyo böyle dede yürüsün diye:)