16 Şubat 2009 Pazartesi

SON!

Şantiyenin sonundayım,
bir yolun başındayım.
Gelin beni kurtarın
adımı değiştirdim yastayım:P

çok manidar bir bılog benimkisi.. yapma yawriiiiiiiiiiiiiim diyorum derken sesimi bile titretiyorum söz geçiremiyorum.

şöyle oluyor şimdi bizim şantiye ortamı tamam bitti gibi.. tabi eve usta girer de bütün işler tam yapılır mı HAYIIIIIIIIIIIIIR (okurken lütfen şımarık, yeni sevgili sesiyle uzatarak okuyuooon) neyse şimdi biraz marangozhaneye döndük olsun çimentodan daha iyi talaş.

anlatacaklarım çok sanırım bu akşam başımı oraya buraya havale yapmaktan kurtardığım bir vakit çok multu olacak bılogum..

sonra mayıs gelecek birgün.. ben, mayıs & doktor erol çaylarımızı içeceğiz. ben herşeyi unutamadığım gibi bunları da unutmayacağım. iyi defterime yazacağım biraz * biraz kötü defterime de yazacağım elbet.. derken yine günler geçecek. eğer kader hala bütün evi tepemizden eskileriyle, anılarıyla attığımız halde peşimdeyse himalayalara gideceğim. yok değilse kader yılmışsa o zaman burda oturup bılog yazmaya devam edeceğim:))

"mutlu hayatlar düşüneceksin, biz hep kötüyü düşündük, kötü geldi başımıza" dedi teyzem. aile büyükleirm konfiçyus, eflatun & hatta pılato benim:)))

şimdi iyiyi & mutluyu çağırıyorum.

nurtopu gibi bılogunuz!

Hiç yorum yok: